آلبومین (Albumin) عموماً به گروهی از پروتئین های محلول در آب گفته می‌شود که در کبد ساخته می‌شود. آلبومین در بدن انسان از نظر کاربرد و مقدار یکی از مهمترین پروتئین‌های درون پلاسما می‌باشد. درواقع آلبومین پروتئین ساده و فاقد کربوهیدرات که به عنوان پروتئین اصلی خون محسوب می شود. محلول غلیظ آلبومین به صورت کمکی در درمان بیماران تحت همودیالیز و نارسایی حاد کبدی و زیادی بیلی‌روبین خون نوزادان مصرف می‌شود.
آلبومین در سه شکل زیر قابل دسترس است:
- نوع سرم انسانی یا سرم آلبومین
- نوع آلبومین گاوی که مورد استفاده آزمایشگاهی دارد
- نوع آلبومین موجود در مواد ارگانیک مانند سفیده تخم‌مرغ
موارد مصرف، عوارض و تداخل دارویی:
|
موارد مصرف |
شوک |
|
عوارض |
نارسایی احتقانی قلب، کاهش قابلیت انقباضی عضله قلب، خیز ریوی و احتباس آب و املاح |
|
تداخل دارویی |
وراپامیل هیدروکلراید، محلول‌های حاوی الکل، محلول‌های اسید آمینه و چربی امولسیونه و مهار كننده‌های ACE |
مقدار و نحوه مصرف
میزان دقیق مصرف آلبومین حتما باید توسط پزشک تعیین گردد.
توجه: این دارو در کم خونی شدید، نارسایی قلبی، زیادی حجم خون و خیز ریوی نباید مصرف شود.
توصیه‌ها و مراقبت‌های پرستاری
- به بيمار توصيه كنيد عوارض جانبی را به سرعت گزارش دهد.
- محلول‌های حاوی آلبومین را می‌توان بدون در نظر گرفتن گروه خونی، به بیماران تزریق نمود.
- در صورت لزوم، برای تزریق می‌توان فرآورده آلبومین را با محلول نمكی نرمال یا دكستروز پنج درصد رقیق كرد. از فیلتر پنج میكرونی یا بزرگتر باید استفاده كرد و از استفاده از فیلتر 22/0 میكرونی باید خودداری كرد.
- قبل از شروع انفوزیون، بیمار باید به طور كامل هیدراته شود. این فرآورده را می‌توان بدون در نظر گرفتن گروه خون مصرف كرد.
- انفوزیون حجم‌های بسیار زیاد رقیق شده ممکن است منجر به کاهش سدیم خون شود.
- مصرف بیش از حد می‌تواند موجب افزایش بار گردش (افزایش فشار وریدی و اتساع عروق گردنی) یا ادم ریوی شود. سرعت تزریق را حداقل نمایید و درمان را مجددا ارزیابی نمایید.
- قبل از شروع درمان از هیدراته بودن بیمار اطمینان حاصل نمایید.
- محلول بازشده تا ۴ ساعت قابل استفاده می‌باشد.
- یک حجم از محلول ۲۰٪ چهاربرابر یک حجم از محلول ۵٪ موجب رقیق شدن خون و آنمی نسبی می‌شود.