یک متا آنالیز شبکه‌ای شواهدی را در مورد اثربخشی طیف وسیعی از داروها در اختلال اضطراب منتشر خلاصه می‌کند.
اختلال اضطراب منتشر (GAD) یک برچسب تشخیصی است که به علایم ناراحت کننده و ناتوان کننده اضطراب، نه به دلیل دیگر اختلالات روانی اولیه، نسبت داده می‌شود. GAD رایج است و بسیاری از بیماران به دنبال درمان پزشکی می‌گردند. محققان برای مستند کردن شواهد سودمندی برای دارودرمانی این اختلال، یک فراتحلیل شبکه‌ای شامل ۸۹ مورد از مطالعات تصادفی‌سازی و کنترل‌شده، که بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۶ منتشر شده‌اند، روی ۲۲ عامل دارویی در 25441 بیمار مبتلا به اضطراب در حد متوسط انجام دادند.
اکثر مطالعات از کنترل دارونما استفاده کرده و بسیاری از آن‌ها از مقایسه‌های سر به سر بهره گرفته بودند؛ ۱۸ درصد از مطالعات از چین بودند؛ تعداد کمی از آن‌ها در سالمندان انجام شده بود. تحمل‌پذیری درمان با بررسی نرخ خروج از مطالعه مورد ارزیابی قرار گرفت. قوی‌ترین شواهد، براساس نمونه‌های بزرگ، برای duloxetine، venlafaxine، escitalopram و pregabalin بود. براساس نمونه‌های کمی کوچک‌تر، mirtazapine، fluoxetine، sertraline، agomelatine و buspirone نیز موثر بودند. quetiapine دارای بیش‌ترین اندازه اثر بود ولی نسبت به دارونما کم‌تر تحمل می‌شد. بوپروپیون، که در تعداد کمی از بیماران مورد مطالعه قرار گرفت، کارایی خود را نشان داد. Paroxetine و گروه ترکیبی بنزودیازپین‌ها موثر بودند اما تحمل‌پذیری ضعیفی داشتند. شواهد سودمندی برای عوامل جدید vilazodone و vortioxetine ضعیف بود. حذف مطالعات چینی نتایج را تغییر نداد.
بحث و تفسیر
این یافته‌های به‌روز شده از قاعده کلی حمایت می‌کنند که بازدارنده‌های بازجذب انتخابی سروتونین و بازدارنده‌های بازجذب سروتونین – نوراپی نفرین سنگ‌بنای درمان دارویی GAD را تشکیل می‌دهند، اما تعمیم‌پذیری مطالعه به دلیل نسبت اندک بیماران مسن در مطالعات که نرخ بالایی را از GAD نشان می‌دهند، و بوسیله استفاده از قطع ادامه درمان به عنوان معیاری برای سنجش قابلیت تحمل‌پذیری آن، محدود می‌شود. Pregabalin برای درمان اضطراب مورد تائید سازمان غذا و داروی آمریکا نیست؛ به دلیل هزینه و وضعیت آن به عنوان یک ماده کنترل‌شده، بنابراین به طور کلی نسبت به بنزودیازپین‌ها توصیه یا ترجیح داده نمی‌شود. بوپروپیون به طور کلی تصور نمی‌شود که یک ضداضطراب موثر باشد؛ تحلیل فعلی در یک نمونه بسیار کوچک بعید است که این برداشت را تغییر دهد. محققان متذکر می‌شوند که با وجود کارآیی درمان شناختی – رفتاری، دارو یک گزینه مهم (و احتمالا ارجح) برای بسیاری از بیماران مضطرب باقی می‌ماند.
CITATIONS:
Slee A et al. Pharmacological treatments for generalised anxiety disorder: A systematic review and network meta-analysis. Lancet 2019 Jan 31; [e-pub].
Bandelow B and Wedekind D. Network analyses to rank pharmacological treatments for generalised anxiety disorder. Lancet 2019 Jan 31; [e-pub].