استفاده از این عوامل ضد قارچی با خطر زیاد سقط‌جنین خود‌به‌خودی و در دوزهای بالاتر، برای نقص‌های قلبی جنین در ارتباط بوده است.
فلوکونازول اغلب برای عفونت‌های قارچی واژینال استفاده می‌شود که می‌تواند با دوز واحد ۱۵۰ میلی‌گرمی برطرف شود. دوزهای بالاتر برای عفونت‌های قارچی سیستمیک مورد استفاده قرار می‌گیرند. برای ارزیابی ایمنی فلوکونازول در دوران بارداری، محثثان کانادایی یک مطالعه مورد – شاهدی لانه‌ای را در یک کوهورت از 440 هزار زن باردار که از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۵ در کبک زایمان کردند، انجام دادند. دوزهای فلوکونازول به صورت دوز پایین (۱۵۰ میلی‌گرم) یا دوز بالا (> ۱۵۰ میلی‌گرم) طبقه‌بندی شدند.
به طور کلی، کمتر از ۱ درصد از زنان فلوکونازول را در دوران بارداری دریافت کردند؛ از این تعداد، ۷۰ درصد از آن‌ها تک دوز گرفته بودند. در مقایسه با عدم استفاده از فلوکونازول، مواجهه با دوز کم و دوز بالای این دارو با خطر بیش از حد برای سقط خود‌به‌خودی (به ترتیب، 2/2 و 2/3) در ارتباط بودند. فلوکونازول با دوزهای بالا نیز با ریسک بالاتری از ناهنجاری‌های قلبی جنین(آنومالی‌های بسته شدن دیواره قلبی) در ارتباط بود (نسبت خطر: 8/1). خطر برای بسیاری از دیگر ناهنجاری‌های مادرزادی با دوز بالای فلوکونازول افزایش یافت، اما به این دلیل که این رویدادها نادر بودند، این ارتباط‌ها به لحاظ آماری معنی‌دار نبودند. خطر مرده‌زایی، بدون توجه به دوز فلوکونازول، تحت‌تاثیر مصرف آن قرار نگرفت.
بحث و تفسیر
یافته‌های این آنالیز وسیع و مبتنی بر جمعیت، نتایج مطالعات قبلی را در مورد افزایش ناهنجاری‌های مادرزادی پس از مواجهه با فلوکونازول در رحم تائید کرد. درمان‌های موضعی موثر مختلف برای کاندیدیاز وولوواژینال در دسترس هستند؛ با این حال برای بسیاری از عفونت‌های قارچی سیستمیک نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند، زیرا جایگزین‌ها (به عنوان مثال، amphotericin) بیشتر سمی هستند. در چنین شرایطی، ارزیابی دقیق خطر – منفعت برای هر دارو مورد نیاز است.
CITATION:
Bérard A et al. Associations between low- and high-dose oral fluconazole and pregnancy outcomes: 3 nested case-control studies. CMAJ 2019 Feb 19; 191:E179.