آیا مصرف فلوروکینولونها در کودکان جایز است؟

تجویز سیستمیک فلوروکینولونها در کودکان زیر 18 سال توصیه نمی شود، زیرا مطالعات در حیوانات نابالغ نشان دادند که این داروها باعث افزایش خطر آتروپاتی همراه با ضایعات غضروف در مفاصل می شوند.

 

– یک دیدگاه وجود دارد که در غیاب آرتروپاتی ناشی از این داروها در انسان که در طی دهه های گذشته دیده شده است، مزایای فلوروکینولونها، مخصوصا در کودکان دچار سیستیک فیبروز، نسبت به خطر سمیت مفصلی کوتاه مدت و اندک این داروها ارجح می باشد.

 

– این دیدگاه از یک مطالعه حمایت می کند که در این مطالعه به ارزیابی خطرات و سمیت اسکلتی- عضلانی در طول پنج سال پیگیری در کودکان مبتلا به اوتیت میانی حاد یا پنومونی اکتسابی از جامعه که برای درمان از لووفلوکساسین یا مقایسه کننده استفاده کرده بودند، پرداخته بود. کودکانی که در سال اول پیگیری، دچار عوارض اسکلتی_عضلانی شدند به مدت چهار سال دیگر ( در مجموع پنج سال) پیگیری شدند. از بین کودکانی که در سالهای دوم تا پنجم پیگیری، با عوارض اسکلتی-عضلانی شناسایی شدند تعداد آنهایی که این عارضه، احتمالا مربوط به دارو بود در هر دو گروه ( لووفلوکساسین و مقایسه کننده) مساوی بود ( 1 از 1340 در گروه مصرف کننده لووفلوکساسین، 1 از 893 در گروه مقایسه کننده)  و در نهایت هیچ عوارضی جانبی اسکلتی- عضلانی به لووفلوکساسین احتمال داده نشد.

 

– سیپروفلوکساسین توسط سازمان غذاوداروی آمریکا در درمان عفونت ادراری پیچیده و پیلونفریت مرتبط با اشرشیا. کلی در کودکان، تایید شده است.

 

– سیپروفلوکساسین و لووفلوکساسین توسط سازمان غذاوداروی آمریکا در پروفیلاکسی بعد از تماس آنتراکس ( سیاه زخم ) استنشاقی، درمان و پیشگیری از طاعون ( plague ) تایید شده اند.

 

– آکادمی متخصصین کودکان آمریکا ( AAP ) توصیه می کند که استفاده از فلوروکینولونهای سیستمیک در کودکان باید به درمان عفونتهایی محدود شود که هیچ آنتی بیوتیک موثر و ایمن دیگر وجود نداشته باشد و یا در مواردی که استفاده از فلوروکینولونهای خوراکی، جایگزین منطقی به جای درمان تزریقی آنتی بیوتیکهایی از گروه دیگر باشد.

 

 

Uptodate 2017. 

 

 

ترجمه: دکتر مهدی شاهمیرانی