در بیمارانی که تحت جراحی قرار می‌گیرند و سابقه ابتلا به ترومبوآمبولی وریدی را به دلیل غیرجراحی دارند، خطر ابتلا به VTE پس از جراحی چقدر است؟ برای بررسی این سوال، محققان 3741 بیمار مبتلا به یک یا چند اپیزود VTE درمان شده قبلی را شناسایی کردند که که در یک رجیستری از دانمارک به مدت 10 سال پیگیری شده بودند. در طول دوره پیگیری، 580 بیمار تحت 808 پروسیجر جراحی قرار گرفتند (اغلب این جراحی‌ها در گروه ماژور قرار می‌گرفتند، مثلا بیش از 30 دقیقه طول می‌کشیدند). محققان معتقدند، اما نمی‌توانند ثابت کنند، که همه بیماران پروفیلاکسی توصیه شده را برای VTE پس از جراحی دریافت کرده بودند.
بروز تجمعی VTE عودکننده پس از جراحی در یک ماه معادل 1/2 درصد، در 3 ماه معادل 3/3 درصد و در 6 ماه معادل 6/4 درصد بود. در مقام مقایسه، بروز VTE عودکننده در افرادی که جراحی نشده بودند، در 3 ماه معادل 8/0 درصد گزارش شد.
بیمارانی که تحت جراحی‌های دستگاه گوارش، اورتوپدی ماژور، یا جراحی مرتبط با سرطان قرار گرفتند، بالاترین بروز تجمعی را از VTE نشان دادند (5 تا 9 درصد). مردان تقریبا 3 برابر زنان در معرض خطر بودند و افرادی با موتاسیون Factor V Leiden، در مقایسه با کسانی که این موتاسیون را نداشتند، با خطر 3 برابری مواجه شدند.
بحث و تفسیر
این مطالعه مشاهده‌ای نشان می‌دهد که بیمارانی با VTEs قبلی به ویژه مستعد اثرات ترومبوژنیک جراحی هستند. این که بعد از انجام جراحی اصلی، آیا درمان آنتی‌کواگولاسیون شدیدتر یا طولانی‌تر سود خالص بیشتری برای این بیماران داشته باشد، نیاز به مطالعه بیشتر دارد.