ویتامین D نمی‌تواند از وقوع حوادث قلبی‌عروقی یا سرطان بیماران پیشگیری کند.

کارآزمایی‌ بالینی دوسو کور و تصادفی‌سازی شده VITAL (کارآزمایی ویتامین D و امگا-3) یک کارآزمایی اولیه پیشگیری از ایالات متحده است که به بررسی تاثیر دو مکمل ویتامین D و امگا-3 (دو مکملی که به‌طور گسترده‌ای تجویز و مصرف می‌شوند) بر وقوع حوادث قلبی‌عروقی و سرطان می‌پردازد. در این کارآزمایی نزدیک به 26 هزارفرد میان‌سال و بیشتر (میانگین سنی: 67 سال) بدون سابقه قبلی بیماری قلبی‌عروقی، سرطان یا دیگر بیماری‌های جدی، به طور تصادفی به گروه‌های دریافت ویتامین D (با دوز 2000 واحد بین‌المللی در روز) یا پلاسبو و اسیدهای چرب امگا-3 یا پلاسبو پرداختند. نتایج این مطالعه در نشریه پزشکی نیوانگلند منتشر شده است.

در بدو ورود به مطالعه، میانگین سطح سرمی 25-hydroxyvitamin D معادل 31 نانوگرم در میلی‌لیتر بود. در سال اول، این مقدار افزایش و به 42 نانوگرم در میلی‌لیتر رسید. در گروه دارونما این مقدار تغییر نکرد. در طول دوره پیگیری که میانه زمانی آن، 3/5 سال بود، محققان دریافتند که اختلاف معنی‌داری میان دو گروه دریافت کننده ویتامین D و پلاسبو در بروز هر یک از پیامدهای اولیه تعریف شده نبود: حوادث ماژور جانبی قلبی‌عروقی (مثلا، انفارکتوس میوکارد، استروک و مرگ‌های مرتبط با بیماری قلبی‌عروقی) یا سرطان تهاجمی.

مورتالیتی به هر علتی در هر دو گروه یکسان و معادل 8/3 درصد گزارش شد. مکمل ویتامین D3 پیامدها را در افراد سیاه‌پوست یا افرادی که سطح پایه 25-hydroxyvitamin D آنها کمتر از 20 نانوگرم در میلی‌لیتر بود، بهبود نبخشید.

 

بحث و تفسیر

کارآزمایی VITAL باید بتواند شوق گسترده را برای غربالگری ویتامین D و تجویز روتین مکمل‌ها خاموش کند. مطالعات مشاهده‌ای عوارض جانبی مرتبط با سلامت را در افراد مبتلا به سطوح پائین ویتامین D نشان داده‌اند، اما این مطالعات بوسیله عوامل مخدوش‌‌کننده و رابطه علیتی معکوس روبه‌رو هستند (مثلا، افرادی که سلامت کمتری دارند بیشتر احتمال دارد که حداقل تماس را با نور خورشید داشته باشند و وضعیت تغذیه‌ای نامناسبی هم دارند). گزارش‌های بعدی از این کارآزمایی نشان خواهد داد که مکمل ویتامین D3 می‌تواند از اختلالات دیگر به غیر از سرطان و بیماری قلبی‌عروقی پیشگیری کند یا خیر.