پزشکان داروی متفورمین (Metformin) را که مرسومترین دارو برای درمان دیابت نوع 2 تلقی میشود به مدت حدود 60 سال تجویز کردهاند. اما در سالهای اخیر این دارو به دلیل خاصیت ضد پیری خود موردتوجه دوباره قرارگرفته است، چون محققهای بریتانیایی در تحقیقات خود روی افراد مبتلابه دیابت دریافتند افرادی که از این دارو استفاده میکردند در مقایسه باهم سن و سالهای آنها که این بیماری را نداشتند تا 15 درصد بیشتر عمر کردند.
دکتر استیون اوستاد، رئیس بخش زیستشناسی در دانشگاه آلاباما در شهر بیرمنگام میگوید: «این محققها افراد مبتلابه دیابت را با افرادی مورد مقایسه قراردادند که بیماری دیابت نداشتند، اما ازنظر وزن، سیگار کشیدن و دیگر عوامل مشابه بودند. نتایج این تحقیقها نشان داد دیابتیهایی که از متفورمین استفاده میکردند در مقایسه با افراد غیر دیابتی که از متفورمین استفاده نمیکردند عمر بیشتری داشتند… نتایج این تحقیقها حیرتآور و جالب بود.»
دکتر اوستاد یک زیست-پیریشناس است و بهعنوان مدیر علمی فدراسیون تحقیقات پیری آمریکا (America- Federatio- for Aging) نیز فعالیت میکند. دکتر اوستاد میگوید که سازمان در تلاش برای جمعآوری حدود 65 میلیون دلار از طریق دولت و بخشهای خصوصی است تا بتواند اولین آزمایش انسانی یک داروی ضد پیری را انجام دهد. دکتر اوستاد میگوید که در این آزمایش محققها به افراد بین 65 تا 80 سال که هیچ بیماری مزمنی ندارند این دارو را میدهند و سپس منتظر میمانند تا مشکل سلامتی بعدی این افراد آشکار شود.
دانشمندان بر این اعتقاد هستند که این دارو در میتوکندری (Mitochondria) کارش را انجام میدهد. میتوکندری به نیروگاههای درون سلولهای بدن گفته میشود که قندها همچون گلوکز را تبدیل به انرژی میکند. دکتر اوستاد میگوید که متفورمین به عملکرد موثرتر این نیروگاهها کمک میکند و ترشح موادی را کاهش میدهد که معروف به رادیکالهای آزاد هستند. رادیکالهای آزاد میتوانند به سلولها آسیب برسانند، در توانایی آنها در تولیدمثل اختلال ایجاد کنند و باعث نقصهایی شوند.
متفورمین میتواند آنزیمی را فعال سازد که قادر به کنترل تقاضای بدن برای انرژی است. دکتر اوستاد میگوید که این فعالسازی همان اثر یک رژیم غذایی کمکالری را دارد که به نظر بعضی از محققها همین رژیم کمکالری باعث افزایش طول عمر حیوانهای آزمایشگاهی شده است.