بزرگسالان:مقدار 4 میلیگرم از دارو(افراد مسن و بیماران حساس در ابتدا 2میلیگرم) 4ـ3 بار در روز تجویز میشود.حداکثر مقدار مصرف دارو دریک نوبت 8میلیگرم میباشد.
مقدار مصرف سالبوتامول در کودکان:تا سن دو سالگی 100mcg/kgچهاربار در روز، 6ـ2 سالگی 2ـ1 میلیگرم4ـ3 بار در روز و 12ـ6 سالگی 2 میلیگرم4ـ3 بار در روز تجویز میشود.
ملاحظات غذایی
قرص و شربت سالبوتامول رامی توانید با غذا یا معده خالی میل کنید.
عوارض جانبی شربت سالبوتامول چیست؟
اعصاب مرکزی: تحریک CNS، گیجی، سردرد، پر تحرکی، افزایش تون عضلات، افزایش حس، بی خوابی، کسالت، میگرن، عصبانیت، لرزش، ضعف.
قلبی – عروقی: افزایش فشار خون، طپش قلب، تاکیکاردی.
گوش، حلق ، بینی: خشکی و تحریک بینی و گلو (با فرم استنشاقی)، خونریزی از بینی، خشن شدن صدا، احتقان بینی.
دستگاه گوارش: بی اشتهایی، سوزش سر دل، افزایش اشتها، تهوع، تغییر حس چشایی، استفراغ.
متابولیک: هایپوکالمی (با دوزهای بالا).
عضلانی – اسکلتی: کرامپ عضلانی.
تنفسی: برونشیت، اسپاسم برونش، سرفه، تنگی نفس، افزایش خلط، ویزینگ.
سایر عوارض: واکنشهای ازدیاد حساسیت.
مسمومیت با سالبوتامول و درمان آن
تظاهرات بالینی: سمیت با آلبوترول ، عوارض جانبی شایع به ویژه علائم آنژین، هایپرتانسیون، هایپوکالمی و تشنج را تشدید مینماید. ایست قلبی ممکن است رخ دهد.
درمان: برای درمان از بتابلوکرهای انتخابی (مثل متوپرولول) با احتیاط زیاد استفاده نمایید. این داروها ممکن است باعث حمله آسم شوند. دیالیز مناسب نیست. علائم حیاتی و سطح الکترولیتهای خون را بطور مرتب کنترل کنید.
شروع تأثیر دارو: 5 تا 15 دقیقه برای استنشاق کننده، 30 تا 60 دقیقه برای قرص و شربت.
ادامه اثر دارو: تا 6 ساعت برای استنشاق کننده، تا 8 ساعت برای قرص و شربت.
موارد منع مصرف سالبوتامول
اگر به بیماری های زیر مبتلا هستید حتما پزشک خود را در جریان قرار دهید و از مصرف شربت و قرص سالبوتامول بپرهیزید.
بیماران قلبی عروقی
افزایش فشارخون
پرکاری تیروئید
بیماران دیابتی
بیماری ایسکمی قلبی
طولانی شدن فاصله QT
هشدارهای مهم درباره سالبوتامول
در صورت وجود بیماری های قلبی-عروقی شامل آریتمی قلبی، عدم کفایت میوکارد و عروق کرونر، افزایش فشار خون، بیماری ایسکمی قلبی، طولانی شدن فاصله QT، پرکاری تیروئید و دیابت باید با احتیاط فراوان تجویز شود.
درمان با محرک های گیرنده بتا دو آدرنرژیک ممکن است باعث کاهش شدید پتاسیم سرم شود. این اثر در صورت مصرف همزمان تئوفیلین و مشتقات آن، کورتیکوستروئیدها، داروهای مدر و بوسیله هیپوکسی ممکن است تشدید شود.
مصرف خوراکی یا تزریقی دارو می تواند انقباضات رحم را مهار نماید.
مصرف همزمان دارو با مسددهای بتاآدرنرژیک، کدئین، گلیکوزیدهای دیژیتال، مهار کننده های منوآمین اکسیداز(MAO) و ضدافسردگی های سه حلقه ای باید با احتیاط صورت گیرد.