داروســازی و دارو از زمــان پیــش از تاریـخ، بخشـی از سـیر تکاملی انسـان بـوده اسـت. تـا دوران قـرون وسـطی، یــک متخصــص، بــه عنــوان پزشــک، داروسـاز و شـفادهنده معنـوی جامعـه فعالیــت می  کــرد. در اروپــا، اماکنــی شــبیه داروخانه هــا از قــرن دوازدهــم میـلادی پدیــدار شــدند و در ســال ۱۲۴۰ ،فردریــک دوم امپراتـور هلنـد، فرمانـی سـلطنتی را صــادر کــرد کــه طــی آن، حرفــه پزشــکی و داروســازی از یکدیگــر جــدا شــدند. داروســازان، متخصصــان آموزشدیــده و کارآزمــودهای هســتند کــه وظیفــه مدیریــت توزیــع داروهــا بــه مصرفکننــدگان و به کارگیــری تمــام تـلاش خــود بــرای اطمینــان از اســتفاده ایمــن و مؤثــر از آنهــا را بــر عهـده دارنـد. همچنیـن امـروزه تمـام مقامـات بهداشـتی بـه طـور روزافـزون بـه ایـن نتیجـه رسـیده اند کـه فراهـم کـردن داروی بیمـاران بـه تنهایـی برای دســتیابی بــه اهــداف درمــان کافــی نیســت. داروســازان بــرای بــرآورده کــردن ایــن نیازهــای مرتبــط بــا دارو، مســئولیت هایی بزرگتــری در اســتفاده از نتایــج دارودرمانــی می پذیرنــد و از دانــش خــود بــرای بهبـود عرضه خدمـات اسـتفاده از دارو بــه بیمــاران بهــره می گیرنــد…